İnsanların samimi olup olmadığını gözlerinden, size bakışlarından anlayabiliyorsunuz. Eğer siz samimiyseniz gerçekten karşınızdaki insanında samimi ya da samimiyetsiz olduğunu anlamanız hiç de zor değil.
Üç günlüğüne eşim kızım ve ben değerli komşularımız Yasemin-Erdal Tıraşçı çiftinin misafiri olarak Kırklareli’nde geçirdik.
Dolu dolu bir üç gün geçirdik diyebilirim. Çok yer gezdik, çok anılar biriktirdik.
İnanılmaz güzellikler yaşadık kısacık 3 günde. Bizim için güzel bir kültürel gezi oldu diyebilirim. Görmediğimiz yerleri gördük, fotoğraflarda gördüğümüz güzellikleri çıplak gözle görme şansımız oldu. Edirne’nin muhteşem tarihini gezdik, Koca Mimar Sinan’ın halen çözülemeyen, Selimiye gibi bana göre dünyanın en güzel eserini doya doya inceledik.
Ben bu gezinin kültürel yönünü yazmak istemiyorum. Çünkü gittiğimiz her eser dünyaca ünlü hale gelmiş eserler ve Edirne yazdığında zaten çıkıyor tüm bilgiler.
3 günümüz Kırklareli’ye bağlı Üsküp kasabasında geçti. Ben asıl burada yaşadığım güzellikleri yazmak istiyorum. İsmini sayamayacağım bir çok güzel insanla tanıştım, onların samimiyetini yüreğimin tüm hücrelerinde doyasıya hissettim.
Üsküp tarihine kısaca baktığımızda 24 Temmuz 1923 yılında imzalanan Lozan antlaşmasına göre Batı Trakya’da Drama, Kavala, Selanik, Serez yöresinde yaşayan Türkler ile Üsküp’te yaşayan Rumlar mübadele ile yer değiştirmiş. İki gün içinde 4000 Rum Yunanistan’a göç ettirilmiş. Burada Serez yakınlarında Neos Skopos (Yeni Üsküp) adıyla yeni bir yerleşim yeri kurulmuş. Daha sonraki yıllarda Romanya, Yugoslavya ve Bulgaristan’dan yeni göç hareketleri oluşan bu şirin belde 4 mahalle ve 2266 nüfusa sahip.
Bu beldede yaşayan insanların neredeyse tümüne ortak bir isim buldum ben. Mutlu insanların memleketi.
Günümüzde insanların bir birinden kaçmasına inat bu beldede yaşayan insanlar çocukluğumuzun misafirperverliğinin en güzel örneğini sundular bizlere.
Beldede yaşayan insanlarında elbette hayata dair kaygıları var, elbette onlar da herkes gibi yaşanan sıkıntılardan nasibini alıyorlar. Onlarında fakiri var zengini var. Yaşanan ekonomik ve siyasi krizlerden elbette onlarda etkileniyor.
Ama hiç birisi somurtmuyor. Yaşanan her olumsuzluğun ardından gülebilecek bir şeyler buluyorlar. Yüzleri hep gülüyor ve kapıları her daim misafire açık.
Size olan samimiyetlerini gözlerinden anlayabiliyorsunuz. Hissediyorsunuz sıcaklığı. Sizi tanımadıkları halde sevdiklerini hissedebiliyorsunuz.
Bize kapılarını ve gönüllerini açan bu güzel insanları asla unutmayacağız. Yaşadığımız her dakikanın bizlerde bıraktığı lezzet uzun yıllar boyu yüreğimizden hiç eksilmeyecek. Gittiğim her yerde bu güzel insanları hep anacağım. O sahte olmayan sevgilerini ve saygılarını hayatım boyunca asla unutmayacağım.
Bu yaşıma kadar hiç görmediğim, hiçbir ortak yönümün olmadığı bu insanlarla 5 dakika gibi kısa bir zaman diliminde dostluk derecesine yakın bir ilişkimin olmasını her fırsatta herkese anlatacağım.
İçinde bulunduğumuz bütün olumsuzluklara rağmen bizden 387 km. uzaklıktaki insanların güleç yüzleri ve samimi dostlukları hayatım boyunca hep belleğimde kalacak.
Burada gördüğüm bölgenin tüm insanlarına kırk yıllık dostum gibi davranacağım bundan böyle.
Düşünebiliyor musunuz, 3 günü dolu dolu yaşadım, hayatın her alanında yer aldım, saatlerce trafikte gezindim, yemek kuyruğuna girdim, alış-veriş yaptım. Bu kadar zaman diliminde bir dakika bile olumsuzluk yaşamaz mı insan? Biz yaşamadık. O bölgenin insanı lügatından olumsuzluğu bilmiş atmış. Hayatın sevgi ile güzelleştiğinin farkına varmışlar. Sevmenin güzelliğini benimsemişler artık.
Sonuç olarak Mutlu insanların memleketinde yaşadığım üç gün hem bende ve hem ailemde derin izler bıraktı. Ömür boyu süreceğine inandığım dostluklarım oldu. Kısacası unutamayacağımız bir üç gün yaşadık.
Bana ve aileme bu mutluluk ve güzellikleri yaşatan başta değerli komşularımız Tıraşçı ailesinin tüm fertlerine yürek dolusu teşekkür ediyorum. Bizi üç gün boyunca kendi evlerinde kendi öz kardeşleri, evlatları, abileri, kardeşleri gibi ağırlayan bütün o güzel yürekli insanlara teşekkür ediyorum. Ve o güzel insanlara şunu tüm kalbimle söylüyorum. Bursa’nın Yenişehir ilçesinde bir evleri var. Ve onları her zaman sarmaya hazır bir abileri, kardeşleri evlatları var. Kapım ve kapımız onlara her daim açıktır.
Teşekkürler güzel yürekli insanlar, teşekkürler mutlu insanlar, Teşekkürler Üsküp’lü dostlarım. Yüzünüz hep gülsün, ayağınıza taş değmesin.
