Yaman Kaya’yı çoğunuz bilmezsiniz. Ben de tanımam etmem. Hiç yüz yüze gelip konuşmadık. Hatta telefonda bile konuşmadık kendisi ile. Yani sokakta görsem tanımam bende.
Sadece cesur bir gazeteci olduğunu biliyordum. Tek tük yazılarını okumuş ve ‘Helal olsun’ demiştim içten içe.
Kaç yıllık gazetecidir onu da bilmem. Bildiğim tek şey onurlu, cesur bir o kadar da namuslu bir kardeşimiz.
Geçtiğimiz günlerde Nilüfer’de aracı kurşunlandı. Ölümden kıl payı kurtuldu diyebiliriz. Daha yazacak yazıları varmış demek ki.
Gazetecilik son yıllarda özellikle AK Parti iktidarından sonra gazetecilikten çıktı halkla ilişkilere döndü. Gerçekleri yazan bir avuç insan kaldı. Çünkü gerçekleri yazanlar ya hapsa atıldı, ya işinden kovuldu, ya da Yaman Kaya, gibi kurşunlandı.
Bir insanın canına neden kast edilir hiç düşündünüz mü?
Ya insanın ekmeği ile oynarsınız, ya ailesine namusuna göz dikersiniz, gazeteciyseniz rant için birilerini tu kaka ilan toplum gözünde rencide edersiniz.
Ya da Yaman Kaya gibi birilerinin rantına çomak sokarsınız.
Hırsızların yaptığı hırsızlıkları gönül rahatlığı ile yazar, rant kapılarını kapatırsınız.
Çok şükür Yaman kardeşimiz yaşadığı elim olaydan yara almadan kurtuldu. Ya tersi olsaydı ne olacaktı. Ya yaşamını yitirseydi bu genç yaşında ne olacaktı düşünsenize?
Doğruları yazdığı için yitip gidecekti gencecik insan.
Maalesef garip bir ülke olduk. Memur rüşvet alıyor, müteahhit demirden çimentodan çalıyor, siyasetçi iş takibi yapıyor. Bu olumsuzlukları çoğaltabilirsiniz. Peki ne oluyor sonucunda herkesin yaptığı yanına kar kalıyor. Deprem oluyor insanlar enkaz altında kalıyor birkaç müteahhit günah keçisi ilen ediliyor binlerce hırsız müteahhide dokunulmuyor bile.
Gelelim gazetecilere. Dedim ya son yıllarda halkla ilişkiler oldu gazeteciliğin ismi. Doğruları yazmaya korkar oldu insanlar.
Kendimden biliyorum. AK Parti ilçe başkanını eleştirdiğim için başıma gelmeyen kalmadı. Vatan hainliği ile yargılandım. Ev hapsi aldım. Yıllarca sıkıntı çektim. Ekmeğe muhtaç ettiler. AK Parti’li belediyeyi eleştirdiğim için reklam verenlerim tehdit edildi reklam alamadım. Yıllarca eşimiz maaşını alıp gazeteme kağıt almaya çalıştım.
Çok şükür yine de pes etmedim.
Bir çok rüşvet teklifi aldım kabul etmedim.
Dedim ya başıma gelmeyen kalmadı. Sonunda beraat ettim. Ama beni şikayet edenlere dokunmadı devletim. Yani yaptığı yanına kar kaldı.
Zor bizim işimiz. Doğruysan, eğilip bükülmüyorsan, doğruları çekinmeden yazabiliyorsan gerçekten başına gelmeyen kalmaz. Yaman kardeşimiz de ölümden döndü ama hala rantçılara meydan okuyor. Rest çekiyor. Helal olsun da ah be kardeşim başına bir şey geldiğinde birkaç dostunun dışında kimse kalmaz çevrende. Kendimden biliyorum. Yaşadığım haksızlıklardan sonra birisi Atilla Sağım, diğeri zamanın ÇGD Başkanı Aykut Güngör’ün dışında hiçbir gazeteci arkadaşım geçmiş olsun bile demek için arayamadı. Atilla Sağım ve zamanın ÇGD Başkanı Aykut Güngör bizzat evime gelip fotoğraf çekinip sosyal medyada paylaşma cesaretini gösterdiler.
Yani diyeceğim o Yaman kardeşim, vaz geçme. Ama ne yapıyorsan sadece kendine güven. Yalnız çaresiz bırakıverirler bir anda.
Yaman kardeşimizin başına gelen bu talihsiz olay sonrası Bursa medyası ayağa kalkmalıydı. Failler yakalanıp adalete teslim edildi eyvallah. Ne olacağını size söyleyeyim ilk mahkemede muhtemelen serbest kalacaklar. Azmettirenler bulunamayacak, yani olan Yaman kardeşime olacak. Bu olayın üstüne gitmesi gereken basın kuruluşları sus pus olacak, Yaman kardeşimiz yalnız bırakılacak, hatta ve hatta bir çok çekemeyen gazeteci ‘yazmasaydı iyi olmuş’ bile diyecek.
Sonuç olarak zor bizim işimiz. Doğruları yazıyorsan yaşama hakkın yok. Ya ekmeğe muhtaç ederler, ya da canına kast ederler. Bu böyle gelmiş böyle de gidecek. Olan yine dosdoğru gazetecilik yapanlara olacak.
Tekrar Yaman kardeşime geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum. Allah daha büyük belalardan korusun kendisini. Rantçı şerefsizlere fırsat vermesin. Yaman gibi kalemini satmayan adam gibi adamlara da selam olsun.
